سال 95 به روایت داروسازان؛

نقدینگی؛ بزرگترین مشکل این روزهای صنعت داروسازی

صنعت داروسازی کشور در دهه‌های گذشته با عبور از بحران‌های سیاسی به‌خصوص جنگ تحمیلی و تحریم‌‌ها، توانست به نقطه‌‍‌ای از تکامل و ظرفیت برسد که در کنار صنایع داروسازی کشورهای پیشرفته به عرضه دارو بپردازد. با این حال در سال‌‌های گذشته صدای بسیاری از تولیدکنندگان درآمده است و مدام گوشزد کرده‌اند که اگر مسئولان هر چه سریع‌تر به فکر این صنعت نباشند، شاهد تعطیلی کارخانه‌های داروسازی کشور و به تبع، از بین رفتن استقلال کشور خواهیم بود. سال 95 در حالی رو به پایان می‌رود که بحث مطالبات شرکت‌های داروسازی از مراکز دولتی همچنان داغ است و همواره این نگرانی را برای فعالان این صنعت ایجاد کرده است که وضعیت در سال 96 به چه شکل خواهد بود و به  اصطلاح برخی  از داروسازان آیا رمقی برای تداوم فعالیت‌های استراتژیک‌ترین صنعت تولیدی کشور باقی خواهد ماند؟

نشریه غذا و دارو در این صفحه به گفت و گو با برخی از فعالان صنعت داروسازی کشور پرداخته و نظرات آن‌ها را در همین راستا جویا شده است که در ادامه می‌خوانید:

 kebi

دکتر عباس کبریایی‌زاده رییس سندیکای صاحبان صنایع داروهای انسانی ایران

سالی دیگر را گذراندیم، با تلخی‌ها و شیرینی‌های آن، عمر در گذر است و ما را با خود می‌برد و چه شیرین است این گذر زمان وقتی که با دوستی‌ها و محبت‌ها، همدلی و همراهی و در نهایت موفقیت‌های فردی و جمعی همراه می‌شود. جامعه داروسازی کشور و به خصوص صنعت داروسازی ایران که صنعتی برخاسته از هدف‌داری، همت و تلاش بوده است، همچنان یکی از مهم‌ترین گروه‌های مرجع و مورد وثوق آحاد جامعه و سیاست‌گذاران بوده و می‌باشد. این گروه مرجع، سال 1395 را در حالی پشت سر می‌گذارد که به همت دولت‌مردان و تلاش‌گران عرصه سیاست خارجی راه او برای توسعه کمی و کیفی این صنعت هموارتر شده و راه ورود این صنعت پویا و دانش‌محور به بازارهای منطقه‌ای و جهانی هموار شده است. امروز شاهدیم که دانش داروسازی به همت والامردان و زنان متخصص داروسازی و علوم وابسته در ایران بومی شده و داروسازی در ایران را در مرتبه‌ای قرار داده است که در توسعه علم در کشور پیشتاز و در تأمین نیازهای دارویی جامعه سرآمدی خود را حفظ کرده و همواره تمجید و تشویق مسئولان نظام را به دنبال داشته است.

این صنعت برآمده از دانش و فن‌آوری بومی‌شده شایستگی آن را دارد که حضوری قدرتمند در بازارهای منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای داشته باشد. پرواضح است که وقتی صنعتی در یک کشور بومی می‌شود رقابت بین بازیگران آن صنعت نیز در فضای محدود داخلی سخت‌تر می‌شود. سال 1395 برای صنعت داروسازی ایران این چنین بود.

شاهد بودیم که شرکت‌های ایرانی فضای پرمخاطره ناشی از حضور رقبای خارجی که از مزیت‌های بسیاری نظیر حمایت‌های مالی، مالیاتی و حتی سیاسی کشورهای خود برخوردارند را از طریق رقابت‌های هیجانی، غیرمنطقی و ساختارشکنی در بازار خونین‌تر کردند. تخفیفات غیرمنطقی و غیرقابل توجیه از نظر اقتصادی و علمی کار را به آن‌جا کشید که میزان تخفیفات یک شرکت گاهی بیشتر از دو برابر سود آن شرکت شد. ورود به سال 1396 چنانچه با این رویکرد غیرمنطقی و غیراقتصادی همراه باشد از هم‌اکنون باید سال نیکویی را برای صنعت پرمخاطره دارو انتظار نداشته باشیم.

این صنعت در شرایطی به سال 1396 ورود می‌کند که از ناملایمات اقتصادی و رفتار بسیاری که برخاسته از سیاست‌گذاری‌های ناکارآمد و آسیب‌رسان و محیط پررقیب داخلی است رنج می‌برد. این صنعت در شرایطی  وارد سال 1396 می‌شود که شرکت‌های خارجی منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای ژنریک‌ساز به بازار بزرگ ایران چشم دوخته و همواره تلاش دارند از هر منفذی به این بازار دست یافته و تهدیدی برای سرمایه‌گذاران داخلی باشند. این صنعت در شرایطی در سال 1396 وارد می‌شود که مضایق و محدودیت‌های داخلی نظیر هزینه‌های مالی، مالیات ارزش افزوده، بخشنامه‌های مکرر و بعضاً متناقض نهادهای دولتی مسئول، قدرت تصمیم‌گیری و کارآمدی را از این صنعت سلب نموده است. این صنعت در حال به سال 1396 ورود می‌کند که بدهی بیمارستان‌های دولتی و سازمان‌های بیمه‌گر چرخه نقدینگی را در صنعت مختل و رزق این صنعت را که باید نگاهش توسعه گرا باشد، قطره‌ای نموده است.

این صنعت در حالی به سال 1396 ورود می‌کند که بیشتر بخشنامه و رویه‌های دیوان‌سالار تنش را زخمی کرده و در آخر هم مورد اتهام ناتوانی خواهد بود.

امید دارم ورودمان به سال 1396 همراه باشد با:

* اجرای قانون ممنوعیت صدور هرگونه بخشنامه بدون کسب نظر سندیکای مربوطه

* کاهش هزینه‌های مالی صنعت به طوری که این صنعت برای رشد و توسعه صنعت کار کند نه گسترش بانک‌هایی که پول‌های گران و احتمالاً ربوی آن‌ها شیره صنعت را می‌مکد.

* همراه شود با فهم درخواست ساده صنعت از مقامات مالیاتی کشور «دارو در هیچ کشوری مشمول مالیات ارزش افزوده نیست. واردات دارو از مالیات ارزش افزوده معاف است لکن شرکت تولیدکننده دارو باید برای تمام نهاده‌های خود مالیات ارزش افزوده پرداخت کند

* همراه شود با فهم این شعر مرحوم ناصر خسرو که فرمود:

زی تیر نگه کرد پَرِخویش برو دید/ گفتا ز که نالیم؟ که از ماست که برماست

 montaseri

دکتر علی منتصری مدیر عامل شرکت داروسازی آفاشیمی

سالی که گذشت درگیر وصول مطالبات از موسسات دولتی بودیم و هزینه‌های تسهیلات بانکی برای تولیدکننده نفس‌گیر شده و صنعت داروسازی کشور را زمین‌گیر کرده است. هر روز به بهانه نوآوری و اتوماسیون، سازمان‌های مختلف از جمله دارایی، بیمه تامین اجتماعی، سازمان ثبت شرکت‌ها، گمرکات، وزارت صنعت، معدن و تجارت و در نهایت سازمان غذا و دارو به صنعت داروسازی فشار آوردند و گرفتارمان کردند. به همین دلیل کارها آنگونه که باید پیش نمی‌رود. بنده به عنوان شخصی که 45 سال در این صنعت فعالیت مداوم داشته‌ام، سال 95 را سخت‌ترین سال کارآفرینی می‌نامم.

امیدوارم سال 96 سال امید و آرزوها باشد و مسئولان و مدیران نگرش خود را تغییر داده و برای صنعت داروسازی کشور دل بسوزانند و به بندهایی از اقتصاد مقاومتی به شرح زیر اهتمام ورزند.

  1. خصوصی‌سازی در صنایع داروسازی و ممانعت از رانت‌های دولتی
  2. ادغام شرکت‌های کوچک و بزرگ و اقتصادی‌سازی بنگاه‌ها
  3. تامین اعتبار قبل از خریدهای دولتی و حتی پیش از پرداخت جهت خرید به منظور حمایت از تولید داخلی
  4. کنترل تورم و کنترل نقدینگی
  5. کاهش کارمزد بانکی و تخصصی اعتبارات ارزان قیمت به تولید داخلی
  6. معافیت مالیاتی جهت جذب سرمایه‌گذاری  و توسعه صنعتی
  7. حذف مالیات بر ارزش افزوده در سیستم دارویی
  8. کاهش بوروکراسی و حذف قوانین ضد تولید
  9. بازرسی و نظارت فعالانه و تشویق متعهدین به کیفیت
  10. جذب سرمایه‌گذاری خارجی
  11. انتقال دانش فنی و ارتباط علمی با شرکت‌های دانش بنیان
  12. تولید تحت لیسانس جهت داروهای تحت پتنت و تکنولوژی‌های پیچیده
  13. کنترل واردات و اعمال قیمت‌گذاری سخت‌گیرانه بر داروهای وارداتی
  14. توجه به شکاف تکنولوژی و روش قیمت‌گذاری
  15. تحول تکنولوژیک در نرم افزار و سخت‌افزار
  16. تدوین برنامه ملی توسعه در صنعت داروسازی
  17. تدوین سیاست‌های تشویقی جهت صادرات
  18. اعمال مشوق‌های تعرفه‌ای، گمرکی برای سرمایه‌گذاری
  19. استفاده از ظرفیت‌های اقتصادی و دیپلماتیک برای توسعه بازار صادرات
  20. هدایت بازار برای مصرف داروهای داخلی
  21. استفاده از ابزارهای علمی و رسانه‌ای جهت افزایش اعتماد عمومی به تولید داخلی
  22. توسعه تکنولوژیک و توسعه مواد اولیه دارویی
  23. سرمایه‌گذاری در کشورهای منطقه
  24. آموزش متخصصان در صنعت دارویی و توسعه مراکز رشد و پارک‌‍‌های علم و فناوری

 

 

1aae3e267b44dd2b8549961846e3abc2

دکتر محمد عبده‌زاده عضو هیئت مدیره سندیکای صاحبان صنایع داروهای انسانی ایران

باعث افتخار است که به عنوان عضو کوچکی از جامعه داروسازی در این عرصه فعالیت می‌کنم. لذتی بهتر از این نیست که وقتی داروی جدیدی تولید می‌شود که هم باعث کمک به درمان بیماری‌ها  و کاهش هزینه‌های آنان می‌شود نام داروسازی و قدردانی از فعالیت‌های وی مطرح می‌شود.

گرچه کارکردن در صنعت داروسازی ایران به دلیل اینکه ساختار کشور تولیدمحور نیست سخت و طاقت‌فرساست و تولیدکنندگان را درگیر مشکلات فراوانی کرده‌، اما با وجود تمام ناملایمتی‌ها، صنعت داروسازی کشور توانسته همچنان فعال و پابرجا  باشد، جای افتخار دارد.

با توجه به مشکلاتی که صنعت داروسازی کشور در سال 95 و سال‌های قبل وارث آن بوده، به نظر می‌رسد سال جدید برای صنعت داروسازی کشور سال دشواری باشد. به‌طوریکه فقدان نقدینگی در شرکت‌های داروسازی زنجیره تامین دارو را با مشکلات بسیاری مواجه کرده است. اما آنچه به‌عنوان خوش‌بینی می‌توان از آن یاد کرد این است که به تدریج شاهد ظهور شرکت‌های خصوصی با GMP بالا در عرصه داروسازی کشور خواهیم بود. علاوه بر این بسیاری از شرکت‌های خصوصی موجود نیز پروژه‌های مهم توسعه‌ای دارند که جای امیدواری دارد. این در حالی است که در بخش دولتی وضعیت کاملا برعکس است و در این بخش از صنعت باید تصمیم عاجل گرفته شود.

69452 4050152301096 971542451 n

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دکتر هاله حامدی‌فر مدیر عامل شرکت داروسازی سیناژن

حس و حال از بودن در صنعت داروسازی غیر قابل وصف است. چون نه تنها حس می‌کنم کار زاینده‌ای در کشور انجام می‌دهم، بلکه این اقدام در راستای سلامت جامعه و دسترسی جامعه به داروهای درمان بیماری‌های صعب‌العلاج است. به همین دلیل همواره خدا را برای این فرصت در زندگی‌ام شاکرم.

اما در پاسخ به این سوال که سال آینده وضعیت صنعت چگونه خواهد بود باید بگویم که دنبال سال درخشان صنعت داروسازی کشور نخواهم بود، بلکه تنها امیدوارم با اتفاقی که برای چرخه نقدینگی این صنعت افتاده، شاهد مرگ صنعت داروسازی کشور نباشیم. فراموش نکنیم نقش صنعت داروسازی تضمین سلامت فرد و جامعه است و اگر پول نداشته باشد نمی‌تواند گروکشی کند و  به این بهانه دارو تحویل  بیمار ندهد.

 

 

azodi

دکتر حسین امیر عضدی بازرس سندیکای صاحبان صنایع داروهای انسانی ایران

فرارسیدن سال جدید فرصت مغتنمی است تا این سال را به به تك تك فعال نظام دارويي به‌دلیل گذراندن سال 95 که سال  سخت و پرفراز و نشيبی برای نظام دارویی کشور بود خسته نباشيد بگویم. سالی که همراه بود با اوج مشكلات جريان نقدينگي در نظام دارويي کشور؛ به‌طوریکه با نگاهی گذارا به وضعيت توليد، توزيع و واردات و داروخانه‌ها مي‌توان به وضوح متوجه شد كه درد جامعه داروسازي مديريت است و بس.  اين درد درمان نخواهد شد جز با تغيير در روش‌ها و حذف  قوانين خودمحور و شفاف‌سازي در جریان تصمیم‌گیری‌ها. به‌عنوان عضو کوچکی از جامعه داروسازی کشور، اميدوارم سال جديد سال رهايي نظام دارويي كشور از  چنین بي تدبيري‌ها باشد.آفرین